ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Όπως ήδη γνωρίζετε,
ο Άρβιντ και η συμμορία του με τα παράσιτα από το Νόρχαϊμ,
μου έκοψαν τα χέρια.
Αλλά αυτό είναι κάτι που ο Γιαρλ Βαργκ θεωρεί απλώς πρόκληση.
Και όχι πρόβλημα.
Ή μάλλον...δυο προκλήσεις και όχι δυο προβλήματα.
Και αυτός ο σιδεράς...
μου έφτιαξε καινούργια προσθετικά μέλη.
Αυτή...
η άθλια κατασκευή...
ούτε καν πληροί τις προδιαγραφές.
Θέλω προσθετικά χέρια καλύτερα κι από κανονικά!
Προσθετικά που θα μου χαρίζουν υπεροχή, και στην καθημερινότητά μου...
και στη μάχη.
Γιαρλ, έκανα ό,τι μπορούσα, πραγματικά, αλλά είμαστε στο 791.
Μέχρι εδώ έχουμε φτάσει στη μεταλλουργία. Σωστά;
Ναι.
Είστε οι καλύτεροι σιδηρουργοί της Νορβηγίας.
Αυτός που θα φέρει τα καλύτερα προσθετικά θα γίνει πλούσιος.
Πέρα από κάθε φαντασία.
Τους υπόλοιπους τους περιμένει αυτό.
Τι; Όχι.
Όχι. Σε ικετεύω.
Όχι, σε παρακαλώ, σε ικετεύω! Έλεος! Γιαρλ, όχι!
Όχι!
Έχω οικογένεια, Γιαρλ.
Σε παρακαλώ, Γιαρλ, έλεος.
Όχι!
Εντάξει! Συνέβη.
Δεν θα' πρεπε, αλλά συνέβη.
Θα μάθω απ' αυτό και θα επανεξετάσω τις τακτικές μου και θα το διορθώσω.
Γιαρλ, σε παρακαλώ, σε ικετεύω.
Θα' πρεπε να έχω κόψει λίγο φλοιό σημύδας ή λίγα ξερόχορτα.
Αναρωτιέμαι αν αυτά τα κλαδιά μούσκεψαν λιγάκι.
Το πέτυχα όταν το προσπάθησα νωρίτερα, οπότε...
Όχι. Δεν πάει έτσι. Όχι.
Δεν δουλεύει.
Αυτό ήταν πολύ ατυχές. Λάθος μου.
Τώρα, ελάτε μαζί μου σε ένα ταξιδάκι.
Κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε ότι η φωτιά καίει με μανία.
Οι φλόγες τριζοβολούν ευχάριστα κι αρχίζουν να γλείφουν το σώμα
αυτού του άθλιου σιδερά.
Αβοήθητος, τινάζει το κεφάλι του μπρος και πίσω,
ουρλιάζοντας από τον τρόμο και τον πόνο.
Τελικά, οι καθηλωτικές κραυγές του σβήνουν σιγά σιγά.
Και όταν ο χορός της φωτιάς τελειώσει,
δεν θα μείνει τίποτα άλλο παρά μία διαλυμένη, σιωπηλή μάζα.
Τώρα μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας.
Καταλάβατε;
Οι εικόνες που φαντάζεστε είναι πιο δυνατές από την πραγματκότητα.
Αυτές οι εικόνες στο μυαλό σας σάς ωθούν να δουλέψετε πιο σκληρά
για να μου φέρετε κάτι καλύτερο από αυτά...
τα σκατόχερα.
Τώρα, δουλειά!
Μα τον Λόκι.
Αιτία θανάτου;
Νομίζω πως πιθανότατα είναι ο βράχος.
Λες, ε;
Και το κίνητρο είναι πιθανότατα ο χάρτης.
Ναι, ίσως.
Δεν υπάρχει και τίποτα άλλο εδώ που θα' θελε ''κάποιαος''.
''Κάποιαος'';
Ναι, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν είναι άντρας ή γυναίκα.
Έτσι, σκέφτηκα να πω ''κάποιαος'' για να μην έχουμε παρεξηγήσεις.
Και...Ναι.
Ναι. Αναρωτιέμαι ποιος κρύβεται πίσω απ' αυτό.
Ή ίσως ''κάποιαος'' ήθελε τον χάρτη για τον εαυτό ''τουης''.
Εγώ πιστεύω πως ευθύνεται ο Γιαρλ Βαργκ.
Έχει φαγωθεί να πάρει αυτόν τον χάρτη.
Ναι, αλλά είπε ότι είμαστε πάτσι, οπότε...
- Γεια. - Γεια.
Πάλι καλά που δούλεψε η παγίδα.
Δεν μπορούν να μας κλέβουν τους χάρτες.
Όχι.
Νομίζω πως το γεγονός...
ότι χωρίσαμε είναι χάλια.
Δεν μπορούμε απλώς να το ξεχάσουμε;
Και οι δύο το θέλουμε.
Ακόμα κι αν επέστρεψε η Λιβ, δεν μπορεί να μας ορίζει.
Οι τελευταίες μέρες...
ήταν απαίσιες.
Δεν έχω κοιμηθεί από τότε που χωρίσαμε.
- Ούτε εγώ. - Αλήθεια;
Μάλλον κοιμήθηκα, αλλά μου φαίνεται σαν να μην κοιμήθηκα.
Δεν έχω φάει από τότε.
Εκτός από χτες. Έφαγα ένα μεγάλο δείπνο.
Δεν γινόταν. Πεινούσα πολύ.
Δεν μπορούμε απλώς να πούμε πως είμαστε εσύ κι εγώ;
Οι δυο μας μαζί.
- Εσύ κι εγώ. - Εσύ κι εγώ.
Αλλά μπορούμε να βιάζουμε στις λεηλασίες, σωστά;
Ναι, βεβαίως.
Και ο λόγος που διακόπτετε το γεύμα μου;
Με συγχωρείτε, αλλά ο αρχικλέφτης που θα έπαιρνε το χάρτη...
σκοτώθηκε.
Τον έλιωσαν σαν έντομο.
Το πανούργο σχέδιό μου απέτυχε.
Πείτε το κι έτσι.
Στο στομάχι. Αντικαταστάτη!
Αυτό ήταν τέλειο.
Μερικές φορές τα μαζεύω μέσα μου.
Θέλετε λίγο χυλό;
Λατρεύω τον χυλό.
Άρβιντ;
Πώς μπαίνεις έτσι απρόσκλητη εδώ μέσα;
Αυτό θες;
Όχι. Εμείς...
Αυτό θες όντως;
Ο γιος σου, ο μοναδικός διάδοχος, να μεγαλώνει σε αντίσκηνο;
Διωγμένος από τον πατέρα του που δεν είχε αρκετά μεγάλους όρχεις
για να αντιμετωπίσει τη μάγισσα τη σύζυγό του;
Θα πρόσεχα λίγο αν ήμουν στη θέση σου.
Άρβιντ.
Πρέπει να διαλέξεις αν θες να συνεχίσεις τη ζωή σου με έναν γιο...
που δεν θέλει τίποτα άλλο εκτός από την αγάπη σου...
Κάνε μας τη χάρη.
Ή...
αν θες να τον εξορίσεις για πάντα,
να τον απαρνηθείς και να μείνει μόνος...
χωρίς ελπίδα, χωρίς μέλλον.
Άρβιντ.
Εσύ αποφασίζεις.
Είναι η πιο σημαντική απόφαση που θα πάρεις ποτέ.
Λοιπόν...
το θέμα είναι ότι αποφασίσαμε, επειδή η Λιβ πιστεύει...
Εννοώ, εγώ πιστεύω...
Και οι δύο, σαν ομάδα, το πιστεύουμε.
Ορμόνες.
Εντάξει.
Εδώ είστε.
Παραλίγο να μη σας γνωρίσω χωρίς να τρέχουν ούρα στο κεφάλι σας.
Πολύ ώριμο, Χίλντουρ.
Τα αστεία με ούρα, σκατά και πορδές είναι τα χειρότερα.
Το χιούμορ είναι υποκειμενικό.
Ναι, αλλά αυτό το αστείο είναι μονοδιάστατο και προσβλητικό.
Αν θες να ξέρεις, νιώθω προσβεβλημένος.
Τέλεια.
Λοιπόν, θέλω να μου φέρεις ένα κουνέλι, έναν σάκο κι ένα μπολ.
Κι εγώ χρειάζομαι ικανοποιητικές συνθήκες υγιεινής...
ενδιαφέρουσα λυρική ποιήση και καθόλου υπανθρώπους γύρω μου.
Δεν με βλέπεις όμως να πρήζω κανέναν.
Ρούφος και Ορμ, είστε σκλάβοι.
Θα κάνετε ό,τι σας ζητάμε,
και τώρα θέλω ένα κουνέλι, έναν σάκο κι ένα μπολ.
- Ναι. - Θα πω να σας μαστιγώσουν τους όρχεις.
Κυριολεκτικά μιλώντας.
Κι εσύ είσαι κυριολεκτικά...
Λένε πως το πρώτο πράγμα...
που χάνεται όταν κοπούν τα χέρια σου είναι οι λεπτές κινητικές δεξιότητες.
Θα μπορούσε κάλλιστα.
Κοίτα με.
Δεν μπορώ ούτε καν να πνίξω ανυπεράσπιστα γατάκια.
Αξιολύπητος.
Αλλά...
Ο καθένας θα μπορούσε να τριγυρνάει έχοντας χέρια.
Είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Ακόμα και τα μωρά έχουν χέρια.
Είναι όταν δεν έχεις χέρια...
που αρχίζουν να συμβαίνουν νέα πράγματα.
- Τότε είναι συναρπαστικά. - Κόψε τις κολακείες.
Βεβαίως. Κάποιες συγκεκριμένα;
Ο Άρβιντ είναι πιο έξυπνος απ' ό,τι νόμιζα.
Πήγαμε να πάρουμε τον χάρτη με τη βία.
Δοκιμάσαμε με πονηριά.
Ήρθε η ώρα να παίξουμε το τελευταίο μας φύλλο.
Την προδοσία.
Εννοώ κάποιον που θα μας βοηθά εκ των έσω.
Μιλάμε για εσχάτη προδοσία.
Γεια σας, παιδιά. Εδώ είστε.
- Γεια σου, Ορμ. - Γεια.
Θέλω μόνο μια αγκαλιά.
Ναι. Εντάξει.
Ούτε σήμερα έχει κοινωνικές συναναστροφές;
Είναι πολύ ξενέρωτη αυτή η παρέα, Καρκ.
- Αφού όλοι είναι εξουθενωμένοι. - Ναι.
Και οι κοινωνικές επαφές είναι σημαντικές, όχι μόνο η δουλειά.
Δενόμαστε με άλλον τρόπο όταν είμαστε σε διαφορετικό περιβάλλον.
Υπέροχη ιδέα αλλά ίσως κάποια άλλη μέρα.
- Πρέπει να το προσπαθήσουμε. - Ναι, πρέπει.
Θα το φροντίσω εγώ αυτό.
Και δεν θα τα παρατήσω μέχρι όλοι
να κάθονται γύρω από τη φωτιά,
κάνοντας μπάρμπεκιου και απολαμβάνοντας ο ένας την παρέα του άλλου.
Αυτό ακούγεται τέλειο. Ήδη ανυπομονώ, Ορμ.
Καληνυχτούδια, Κάρκι.
Καληνύχτα, Ορμ. Καληνύχτα, Ρούφος.
Βουλώστε το.
Σοβαρά;
Συναντηθήκατε εκτός ωραρίου χωρίς εμένα
ενώ εγώ ήμουν η κινητήρια δύναμη αυτής ακριβώς της ιδέας;
Όχι, αυτό ήταν εντελώς τυχαίο.
Ήθελα να πάω να κατουρήσω και νομίζω, Όλαβ,
κι εσύ ήθελες να κατουρήσεις.
Εγώ απλώς αέριζα το εργαλείο μου.
Εγώ απλώς αέριζα το...γουνάκι μου.
Ναι, οπότε ήταν κάτι αυθόρμητο, δεν το είχαμε σχεδιάσει.
Όλοι ξέρετε όμως ότι τα αυθόρμητα
τελικά είναι τα πιο διασκεδαστικά.
Δεν έχεις πολλές απαιτήσεις και μπορείς να χαλαρώσεις λίγο παραπάνω.
Οπότε ρίχνετε αλάτι στην πληγή όταν λέτε ότι ήταν αυθόρμητο.
Ναι. Συγγνώμη.
Καρκ, φίλε μου και συνάδελφε, βγήκες έξω στα κρυφά.
Είμαστε σχεδόν αδέλφια.
Ή είστε αδέλφια, ή δεν είστε.
Ξέρεις γιατί δεν σε παίρνουμε μαζί σ' αυτές τις συναθροίσεις;
Όχι. Ειλικρινά, όχι.
Όχι; Επειδή αν ήσουν εδώ, όλοι θα καθόμασταν
και θα ακούγαμε αναγκαστικά τα βαρετά ανέκδοτα και τις ιστορίες σου.
Όχι, τα ανέκδοτά μου είναι πολύ ενδιαφέροντα.
- Όχι, δεν είναι. - Σε παρακαλώ.
Κανένας εδώ δεν ενδιαφέρεται για το τι όνειρο είδες και τι σημαίνει.
Είναι υπερβολικά βαρετό.
Ξέρετε κάτι; Όλοι σας γενικά, κι εσύ ιδιαιτέρως, Καρκ,
με πληγώσατε περισσότερο απ' όσο έχει πληγωθεί ποτέ κανείς.
- Λυπάμαι πραγματικά. Εγώ... - Όχι.
Μετά από ένα μακρύ και κοπιαστικό ταξίδι
μόλις φτάσατε στην κορυφή του βουνού του πόνου.
Σκαρφαλώσατε στην κορφή του δέντρου της θλίψης.
Θρυμματίσατε την οροφή της οδύνης.
Ελπίζω να είστε περήφανοι για τον εαυτό σας.
Έλα τώρα, Ορμ. Έλα να καθήσεις μαζί μας και να γλεντήσεις.
Σου κράτησα ένα μπουτάκι αρουραίου.
Είναι πολύ αργά.
- Ορμ. - Δεν με δέχονται αυτοί
που είναι στον πάτο της κοινωνικής κλίμακας, οι υπάνθρωποι.
- Ορμ. - Όχι, είναι πολύ αργά.
Πολύ αργά.
Σκέφτηκα πως θα ήταν όμορφα να φάμε λίγο βραδινό και...
Γιατί όχι;
Ελπίζω να είστε ευχαριστημένοι.
Γέννησα μόνη μου στο δάσος.
Μα πριν καν κρατήσω το πριγκιπόπουλο, το άρπαξε ένας λύκος.
Ωχ, όχι. Σκέψου να ήταν γιος μου.
Ήταν παχουλό αγόρι;
- Στρουμπουλό μωρό; - Με κυρτή σπονδυλική στήλη;
Ευχαριστώ για τη συμπαράσταση.
Ο Θορ κι ο Όντιν θα είναι πολύ ευχαριστημένοι μαζί σου.
- Ναι; Το πιστεύεις; - Για όνομα του Λόκι, Άρβιντ.
Δεν θα είναι ευχαριστημένοι μαζί σου.
- Αυτό ήταν ειρωνεία. - Δεν το έχω ξανακούσει.
Είναι καινούργιο γλωσσικό εργαλείο. Τέλος πάντων.
Σας περιμένει και τους δυο άσχημη μοίρα που σκοτώσατε τον γιο του αρχηγού.
Ειδικά εσένα, Λιβ.
Εφόσον ήσουν η κινητήρια δύναμη σε αυτό...το φονικό.
Όχι.
Λυπάμαι που σας έφερα εδώ με τη βία,
αλλά δεν θα ερχόσασταν αλλιώς.
Ορίστε;
Είπα ότι λυπάμαι που σας έφερα εδώ με τη βία...Εντάξει.
Ορμ, εσύ κι εγώ έχουμε έναν κοινό εχθρό.
Έναν εχθρό που μας εμποδίζει να ζήσουμε το πεπρωμένο μας.
- Τον Καρκ; - Όχι.
Τον Άρβιντ. Σου στερεί τη νόμιμη θέση στον θρόνο σου.
Κι εμένα μου στερεί τον χάρτη μου.
Κατάλαβα.
Κι εσύ πιστεύεις πως μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό.
Δεν ξέρω. Ο Άρβιντ είναι πολύ ισχυρός.
Είναι πολύ ριψοκίνδυνο.
Ορμ, κάποιες φορές, πρέπει να ρίχνεις την ασπίδα σου,
και να επιτίθεσαι και με τα δύο χέρια.
Συνάντησέ με εδώ στο φως της επόμενης πανσελήνου...
και θα σου δώσω ό,τι χρειάζεσαι έτσι ώστε να θριαμβεύσουμε.
Αυτό ακούγεται τέλειο.
- Εξαιρετικό. - Ναι.
Εξαιρετικό.
Αλλά...
Είναι κανείς εδώ;
Σε βλέπω. Σε είδα όταν πήρες την κάπα.
Σας βλέπω πίσω από το λοφάκι.
Έχω σημαντικά νέα.
Θα γίνω πάλι αρχηγός.
- Αρχηγός; - Ναι.
Κι έχω μεγάλα σχέδια και για σένα.
Αλλά πρώτα, θέλω να έρθεις μαζί μου να κάνουμε κάτι φρικαλέο.
Μα...υπό έναν όρο.
Να επιστρέψω στην πατρίδα μου τη Ρώμη με την πρώτη ευκαιρία.
Εντάξει, λοιπόν.
Μας έχουν μείνει τρεις σιδηρουργοί.
Ο επόμενος στη σειρά έχει έρθει από την κομητεία του Γουέστφολ.
Συναρπαστικό.
Δεν έχω δει τι έχει ήδη κατασκευαστεί.
Δεν είναι λοιπόν η καλύτερή μου δουλειά.
Μα οι άνθρωποι στο Γουέστφολ είχαν εντυπωσιασθεί.
Με αυτό, μπορείτε να τρώτε φυσιολογικά.
Και...
αυτό μπορεί να λειτουργεί σαν κανονικό χέρι.
Απλώς με ελαφρώς άκαμπτα δάχτυλα.
Ο επόμενος, Τόρσταϊν.
Όχι.
Εσύ. Πήγαινε.
- Έχεις ξανάρθει εδώ; - Ναι.
Ελπίζω να αποκόμισες κάτι καλύτερο αυτήν τη φορά.
Ναι. Το ευχαριστήθηκα, οπότε...
Σωστά.
Σας παρουσιάζω κάτι πρωτοποριακό.
Προσθετικά μέλη...
τριών διαστάσεων.
Και...ο επόμενος, Τόρσταϊν.
Τα άκρα σας, αν μου επιτρέπετε.
Φανταστικό.
Αυτό είναι πραγματικά υπέροχο.
Πω πω.
Και δεν είναι απλώς καλοσχεδιασμένα, έχουν κι ένα κρυμμένο μυστικό.
Μυστικά.
Ύπουλα παιχνίδια, μυστήρια. Τέλεια.
Εδώ είσαι.
Στήνουμε ένα πολύ σίγουρο παιχνίδι, για το οποίο νομίζω ότι είσαι...
Τρέχει κάτι;
Έχω κάτι στα δόντια μου;
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Δεν αποχαιρετιστήκαμε σωστά την τελευταία φορά.
Δεν θυμάσαι;
- Κόψε το θέατρο, Κυνηγόσκυλο. - Τι είναι αυτά που λες;
- Τέλειωσες μέσα μου. - Τέλειωσα μέσα σου;
Μάλλον με μπερδεύεις με...
Μήπως με θυμάσαι τώρα;
Ναι, έλα.
Όχι.
Τόρσταϊν...
Θα σου πω κάποια σοφά πράγματα
που θα φέρουν αυτά τα αισθήματα που νιώθεις τώρα τα πάνω κάτω.
- Εντάξει. - Δεν είναι το σεξουαλικό όργανο
το οποίο ερωτεύεσαι αλλά τον άνθρωπο στον οποίο ανήκει.
Δεν αναπτύσσεις συναισθήματα για το ίδιο το πέος ή το αιδοίο.
Δεν πρέπει να είσαι τόσο αυστηρός με τον εαυτό σου, Κυνηγόσκυλο.
Απλώς πρέπει να μάθεις την τέχνη του να αφήνεσαι.
Δέξου τις ορμές και τα συναισθήματά σου.
Σε λίγα χρόνια, αυτό που κάναμε θα γίνει αποδεκτό κι εδώ.
Χρειαζόμαστε μόνο δυο παλικάρια για να κάνουν την αρχή.
- Δεν θα είμαστε εμείς αυτοί. - Ταιριάζουμε...εκεί πίσω.
Σαν στιλέτο στο θηκάρι του.
- Εννοώ, εσύ... - Μισό λεπτό, μη συνεχίσεις,
ξέρω ακριβώς τι πρόκειται να πεις.
Δεν είναι η ώρα ακόμα. Δεν γίνεται να είμαστε εμείς.
Όχι τώρα.
Έχουμε δουλειά να κάνουμε.
Γίνεται να το βουλώσεις για λίγο;
- Θα σου πω τι θα γίνει, εντάξει; - Επιτέλους.
- Ναι. - Επιτέλους.
Ναι.
Ορμ. Τι μπορώ να κάνω για σένα;
Είσαι ένας ικανότατος πολεμιστής, αλλά έχεις μία αδυναμία.
Είσαι αλλεργικός στις σφήκες. Σωστά;
Ναι, αυτή η αλλεργία είναι η Αχίλλειος πτέρνα μου, Ορμ.
Ναι, και πώς εκδηλώνεται αυτή η αλλεργία, ακριβώς;
Να σου πω την αλήθεια, ένα τσίμπημα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αντίδραση.
Στη χειρότερη περίπτωση, σε θάνατο.
Γιατί τόση περιέργεια για την αλλεργία μου στις σφήκες;
Για κανέναν λόγο.
Είσαι ακόμα της άποψης πως
πρέπει να μείνω σκλάβος για όσο ζεις;
- Ναι, βέβαια. - Ναι.
Τότε, υποθέτω πως...
εδώ τελειώνει το ταξίδι σου.
Το ταξίδι;
Όχι!
Κάνε τα δικά σου.
Σήκωσε την ασπίδα σου.
- Άρβιντ. - Ναι;
- Κάτι συνέβη στον Άνθρωπο του νόμου. - Τι;
Δεν μπορεί να αναπνεύσει.
Πρέπει να φύγουμε. Ελάτε.
Τι συμβαίνει, καλοί μου άνθρωποι;
- Ο Άνθρωπος του νόμου είναι τραυματίας. - Δεν πέθανε;
Ορίστε;
Όχι.
Ωραία.
- Ωραία. - Αυτό είναι καλό.
Ναι.
Δεν βεβαιώθηκες ότι ήταν νεκρός;
Δεν ήταν ευθύνη μου. Ήταν δική σου δουλειά!
Εμπρός! Έλα.
Υποτιτλισμός: Μαρία Μπαρδάνη